آن زمانی که نبودیم خدا بود و آن زمانی هم که نخواهیم بود هم باز خدا هست. یعنی او کمال وجود است. یعنی نهایت وجود و بودن مطلق. یا به بیان فلاسفه ، خدا " واجب الوجود" است. واجب الوجود یعنی وجودی که بودنش و بوجود آمدنش از وجود دیگری نیست. پس نتیجه میگیریم که همچین وجودی بی نیاز است. چون کامل است. برای چه کامل است؟ چون وجودش نیازمند یک وجود دیگر نیست. تمام وجودها در نهایت به خدا ختم میشه و هیچ وجودی مثل وجود الله کامل نیست. خدا کامل است چون نیازمند نیست. او کمال مطلق است. بنابراین هر ویژگی زیبایی که توی ذهن میشه تصور کرد میتونیم برای این کمال مطلق و واجب الوجود بشماریم. مثلا میتونیم بگیم خدا فیاضه. فیاض یعنی بسیار بخشنده. هیچوقت نمیتونیم بگیم خدا فیاض نیست. فیاض نبودن لازمه اش اینه که خدا بخیل و خسیس باشه و خدای واجب الوجوده و کمال مطلق ، نمیتونه خسیس باشه. پس این کمال مطلق به واسطه ی فیاض بودنش میتونه به هر موجودی فرصت زندگی بده. میتونه فرشته یی رو خلق کنه که دایما در حال ذکر و عبادته و اختیاری از خودش نداره. و در عین حال میتونه موجودی رو خلق کنه که تمام ویژگیهای خودشو در مقیاسی بسیار کوچیکتر بهش بده و به اون قدرت اختیار و انتخاب هم بده. این موجود همون انسانه. خدا ما آدما رو خلق میکنه در حالی که نیازی به خلقت ما نداره چون خدا اساسا وجود جاویدان و کمال مطلقه. بنابراین او نیازمند نیست. اما بواسطه ی فیاض بودنش به ما فرصت زندگی میده تا به کمال برسیم.






